In dit artikel deelt onze marketeer Mechteld haar persoonlijke reis: van een verstikkende bore-out in de corporate wereld naar de vrijheid van interimwerk bij Saxum.

Ik heb lang gedacht dat er iets mis met me was. In de schoolbanken verveelde ik me al snel. Niet omdat ik alles al wist (yikes, wiskunde), maar omdat het tempo en de kaders me leeg trokken. Ik had meer prikkels nodig dan gemiddeld. En een sterke behoefte aan m’n eigen ding doen. Ik kon niet zo goed ‘zitten en pootje geven’.

Toen ik eenmaal ging werken, bleef datzelfde thema terugkomen. In vaste functies liep ik steeds tegen dezelfde lamp: beperkte ruimte om keuzes te maken, weinig invloed op richting en tempo, en een sterke afhankelijkheid van meerdere lagen boven me. Bij sommige banen werkte dat beter. Met name bij agencies, waar het tempo hoog ligt, je veel projecten tegelijk draait en je snel verantwoordelijkheid krijgt. Daar voelde ik meer ruimte en energie. Maar ook hoorde daarbij: structureel lange dagen en weinig ruimte om je echt te verdiepen.

Foutje, bedankt

Dus ik ging in-house. Dat leek een goede zet: meer rust, meer focus. Maar het bleek het tegenovergestelde. Ik belandde in de ‘corporate group’ van een grote organisatie en liep daar volledig vast. Mijn werk bestond vooral uit overleggen en wachten op goedkeuring. Ik moest ideeën van anderen verzamelen die verdwenen in PowerPoint-decks. Besluiten duurden soms maanden en werden ook weer teruggetrokken. Regelmatig werd er op het laatste moment alsnog een streep door plannen gezet. Ik zat vooral in de wachtstand en merkte dat mijn energie begon weg te lekken. En daar kwam ‘ie: een stevige bore-out.

Die tijd dwong me om echt eerlijk naar mezelf te kijken. Waarom trok dit me zo leeg? Wat botste hier zo fundamenteel? Am I the problem?

Terug naar de kern

Het antwoord zat in mijn kernwaarden. In mijn werk (en de schoolbanken) heb ik nodig:

• Autonomie
• Eigenaarschap
• Creatieve ruimte
• Tempo en slagvaardigheid

Als die elementen ontbreken, kwijn ik letterlijk weg.

Ik realiseerde me dat het probleem niet zozeer de organisatie was (het was een leuke club), maar de manier van werken. Ik moest iets vinden wat dichter bij mijn natuurlijke manier van werken lag. Iets met meer beweging, verantwoordelijkheid en inhoud. Ik begon te denken aan interimwerk.

Niet veel later kreeg ik een bericht in mijn LinkedIn-inbox: of ik al eens had nagedacht over interim. Dat gesprek ging verrassend snel de diepte in. Over hoe ik werk en waar ik energie van krijg. En zo kwam ik terecht bij Saxum.

Wat brengt interim mij

Voor het eerst dacht ik: het ligt niet aan mij. Ik ben niet lastig, niet ongeduldig en niet “te veel”. Ik ben gewoon anders en dat is juist goed.

Via Saxum word ik steeds tijdelijk bij een organisatie geplaatst. Soms ter vervanging, bijvoorbeeld bij zwangerschapsverlof. Soms om een concrete klus op te pakken. En dat past me bizar goed. Het voelt bijna als mogen spelen: even meekijken hoe een organisatie werkt, snappen waar het wringt, en daar vanuit mijn eigen manier van werken waarde toevoegen.

Wat hierin voor mij het verschil maakt, is dat ik mijn werk kan doen vanuit mijn kernwaarden. Ik krijg ruimte om verantwoordelijkheid te nemen, inhoudelijk keuzes te maken en tempo te maken. De focus ligt veel meer op wat er nodig is, en minder op hoe het altijd al ging. Ze vliegen jou juist in omdát je anders bent! Dus doe vooral anders!

Een hardnekkige misvatting over interimwerk is dat je er “altijd een beetje buiten staat”. Dat herken ik niet. Ik ben juist altijd verwelkomd als onderdeel van het team. Ik draai met alles mee, werk samen alsof ik er al jaren zit en ben net zo welkom bij teamuitjes.

Het is juist fijn om te weten dat ik weer wegga. Daardoor kan ik me richten op de projecten die ertoe doen, zonder vast te zitten in lange interne dynamieken. Ik kan me focussen op inhoud, verschillende mensen en samenwerkingsstijlen leren kennen, en steeds opnieuw scherp kijken: wat heeft dit team nú nodig?

Die combinatie; volledig meedoen, maar niet vastzitten, werkt voor mij. Mijn batterij loopt niet meer leeg. Integendeel. Ik heb mijn levenslust weer terug.

Wat me daarnaast opvalt, is hoe divers de opdrachten zijn. Ik begon bij een dierenvoedinggigant om content te beheren voor hun site en een campagne op te zetten. Daarna ging ik naar een IT-bedrijf waar ik ineens de rol van marketingmanager had. Vervolgens belandde ik bij een bank om te helpen met de lancering van nieuwe producten. En nu ga ik naar een ándere bank om intern een wellbeing platform te vermarkten. Elke opdracht, elke rol en elke context is totaal anders.

Wat doe ik nu dan

• Ik creëer mijn eigen werk. Ik zeg dat ik een tof idee heb wat gaat helpen met doel X of Y, zeggen ze altijd ‘ok is goed, doe maar’. Gaaf!
• Ik mag lekker direct zijn, dat wordt juist als verfrissend ervaren
• Ik word supervaak om advies gevraagd, en neem veel een coachende rol aan

Waar heb ik doei tegen gezegd

• Nietszeggende Powerpoint decks zonder bottom-line
• Eindeloos overleggen zonder het mandaat om de knoop door te hakken op een beslissing
• “Hier moet afdeling X, Y en Z nog even naar kijken”

Durf jij het aan?

Laten we beginnen bij de verwachtingen, want die houden veel mensen tegen. Het idee dat je alles al perfect moet kunnen voordat je aan een interimklus begint, klopt niet. Opdrachtgevers verwachten vooral dat je mee kunt draaien in het team. Als je één ding kunt van wat er in de vacature staat, zit je vaak al goed. Het valt dus wel mee.

Dat geeft ook ruimte om te groeien in de rol. Niemand verwacht dat je alles weet. Wel dat je vragen stelt, initiatief neemt en laat zien dat je er bent om iets bij te dragen.

Dat vraagt wel een beetje lef. Je moet stevig genoeg in je schoenen staan om iets nieuws binnen te stappen, ook als je je niet meteen honderd procent zeker voelt. Soms komt dat zelfvertrouwen pas terwijl je al bezig bent. Door het gewoon te doen. En dat is OK!

Je staat er bovendien niet alleen voor. Opdrachtgevers checken bij je in. En vanuit Saxum gebeurt dat net zo goed, als je daar behoefte aan hebt. Er is aandacht voor hoe het met je gaat en ruimte om bij te sturen. Ik heb me daarin tot nu toe altijd gesteund gevoeld.

Kijk, dit is geen werk voor mensen die routine, vastigheid en comfort zoeken. Als je liever binnen bekende lijntjes blijft kleuren en niet uitgedaagd wilt worden, past dit waarschijnlijk niet. Maar als je energie krijgt van nieuwe contexten en jezelf blijven ontwikkelen, dan juist wel.

Wat ik persoonlijk het fijnst vind: ik mag goudeerlijk zijn. Ook over wat niet loopt. Op meerdere momenten tijdens een opdracht is er ruimte om terug te geven wat ik zie gebeuren binnen het team en de organisatie. Dan is het zaak om open kaart te spelen, maar dat wordt enorm gewaardeerd.

Dus ja, je moet het durven. Maar niet omdat je alles al zeker weet. Juist omdat je erop vertrouwt dat je het onderweg wel oplost. Ik werk een beetje als Jack Sparrow: het plan ontstaat terwijl ik al gaande ben.

Nu komt het Saxum verkoop praatje

Als je interim wilt werken, heb je grofweg twee opties: je doet het volledig zelfstandig, of je sluit je aan bij een club. Zelfstandig werken kan prima, maar dat lijkt mij best eenzaam. Geen vaste plek om te landen, geen collega’s om even mee te sparren.

Wat mij opvalt, is dat veel detacheerders vrij formeel zijn ingericht. Saxum voelt anders. Het is een club met like-minded mensen. Het is fijn om naar kantoor te gaan, andere interimmers te spreken, ervaringen te delen en samen te reflecteren op opdrachten. Laagdrempelig, inhoudelijk en menselijk. En supergezellig.

Voor mij werkt dat. Dit voelt als een homebase. En dat maakt het verschil. Bovendien mag je aangeven welke behoeftes je hebt voor je volgende opdracht. Wil je minder commercieel? Komt voor de bakker.

De conclusie?

Ik heb dit geschreven omdat ik inmiddels weet dat dat gevoel van vroeger - die verveling en onrust - geen tekortkoming was, maar een signaal. Ik werkte jarenlang in omgevingen die simpelweg niet pasten bij hoe ik functioneer.

Werk neemt een groot deel van je leven in beslag. Dan is het zonde om jezelf voortdurend in te houden of aan te passen aan systemen waar je langzaam op leegloopt. Voor mij zit het verschil in mogen werken op een manier die klopt met wie ik ben, vanuit mijn kernwaarden.

Ik ben dankbaar dat interimwerk, en Saxum daarin, op mijn pad is gekomen. Niet omdat alles nu perfect is, maar omdat ik eindelijk niet meer hoef te twijfelen of het aan mij ligt. Kom ook in gesprek, wie weet!